به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ به نقل از ایسنا، شهید خضر عدنان، از اعضای جنبش جهاد اسلامی فلسطین که در اسارت رژیم صهیونیستی بود، در سن ۴۴ سالگی و پس از ۸۶ روز از اعتصاب غذای بدون پایان در اعتراض به بازداشت ظالمانه خود، به شهادت رسید.
طبق اعلام رسانههای عبری زبان، مسؤولان زندانهای رژیم صهیونیستی این چهره مقاومت فلسطین را در حالی که بدون علائم حیاتی در داخل سلول خود در زندان الرملة افتاده بود، پیدا کرده و به بیمارستان این زندان منتقل کردند اما او جان خود را از دست داده بود.
در طول این ۸۶ روز همسر او به شکل مستمر در حال مصاحبه با شبکههای رادیویی و تلویزیونی و رسانههای مختلف و شرکت در فعالیتهای متعدد بود تا افکار عمومی را متوجه شرایط همسر خود کند.
خضر عدنان مارس ۱۹۷۸ در شهرک عرابه در استان جنین در شمال کرانه باختری متولد شد.
سال ۱۹۹۶ دبیرستان خود را در همین شهر با رتبه بالا به پایان رساند و در ادامه به دانشگاه بیرزیت در رامالله پیوست و سال ۲۰۰۱ لیسانس خود در رشته ریاضیات را گرفت و در مقطع فوق لیسانس در گرایش اقتصاد در همان دانشگاه به تحصیلات خود ادامه داد.
او فعالیتهای سیاسی خود را در دوره دانشجویی آغاز کرد و به جنبش جهاد اسلامی گرایش پیدا کرد و اولین بار در سال ۱۹۹۸ توسط تشکیلات خودگردان به اتهام تحریک مردم به پرتاب سنگ به سمت لیونل ژوسپن، نخست وزیر وقت فرانسه بازداشت شد و در بازداشتگاه ده روز اعتصاب غذا کرد.
همچنین در دوره دانشجوییاش توسط رژیم صهیونیستی بدون تفهیم اتهام مدت چهار ماه بازداشت شد و یک بار دیگر نیز به مدت یک سال بازداشت شد.
او پس از دوره دانشجویی، چهارده بار بازداشت شد که اولین مورد آن از پنجم مارس ۲۰۰۴ تا چهارم نوامبر ۲۰۰۵ بود که همراه با جمعی از اسرا از نوار غزه، در اعتراض به وضعیت خود در سلول انفرادی ۲۸ روز اعتصاب غذا کرد و تا زمانی که به خواستهاش برای انتقال به بخش عادی زندان در کنار سایر زندانیها عمل نشد، دست از اعتصاب غذا نکشید.
بار دوم توسط تشکیلات خودگردان فلسطین در اکتبر ۲۰۱۰ بازدشت شد که در تمام ۱۲ روزی که در زندان بود، اعتصاب غذا کرد.
مشهورترین بازداشت خضر عدنان در ۱۷ دسامبر ۲۰۱۱ بود که در اعتراض به بازداشت بدون اتهام خود دست به طولانیترین اعتصاب غذای فردی در زندانهای رژیم صهیونیستی زد که ۶۵ روز ادامه داشت و در نهایت خواستهاش برای آزادی در تاریخ ۱۷ آوریل ۲۰۱۲ محقق شد.
در واقع خضر عدنان شیوه اعتصاب غذای فردی را باب کرد و پس از او بسیاری از اسرای فلسطینی بدون اتهام راه او را پیش گرفتند، از جمله هناء الشلبی که ۴۴ روز و بلال ذیاب و ثائر حلاحله ۷۸ روز و نیز حسن الصفدی و دیگر اسرا دست به اعتصاب غذا زدند.
این فعال فلسطینی پس از آزادی از زندان در فعالیتهایی برای اعلام همبستگی با اسرای فلسطینی و اسرایی که دست به اعتصاب غذا زدند، شرکت کرد تا اینکه اوایل ژونیه ۲۰۱۴ پس از اظهاراتش در رسانههای مختلف در تقدیر از مقاومت فلسطین و مقابله آن با حملات اسرائیلی به نوار غزه، در ایست جنوب شهر جنین توسط سربازان اسرائیلی بازداشت شد.
او بار دیگر به مدت ۵۸ روز در اعتراض به بازداشت اداری خود دست به اعتصاب غذا زد و در نهایت اشغالگران او را در تاریخ ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۵ آزاد کردند و او با استقبال گسترده همشهریهای خود در شهر جنین مواجه شد.
او همچنین در سال ۲۰۱۸ به مدت ۵۴ روز و در سال ۲۰۲۱ به مدت ۲۵ روز دست به اعتصاب غذا زد.
اما دوباره اشغالگران اسرائیلی در تاریخ پنجم فوریه سال جاری میلادی با یورش به منزل او در عرابه و پس از به هم ریختن خانهاش، او را برای چهاردهمین بار بازداشت کردند.
به گفته همسرش، شهید عدنان در همان لحظه بازداشت به یکی از افسران، آغاز اعتصاب غذا و آب و همچنین روزه سکوت خود را اعلام کرد تا اینکه پس از ۸۶ روز اعتصاب غذا به شهادت رسید.
تنها دو روز قبل دادگاه نظامی رژیم صهیونیستی در زندان عوفر با درخواست آزادی او با وجود شرایط جسمانی وخیمی که داشت، مخالفت کرد.
او در مجموع ۱۴ بار بازداشت شد که بیشترشان بدون اتهام و بازداشتهای اداری بودند و در کل ۹ سال از عمر خود را در زندانهای مختلف رژیم صهیونیستی گذراند و به این ترتیب به قهرمانی برای ملت فلسطین تبدیل شد که همواره برای آزادی خود مبارزه کرد.
